What actually happens in a thirty minute intro call
The free intro call has the same shape every time. Here is exactly what to expect, so nothing about it feels like a pitch.
People book the intro call with two worries. The first is that they will be sold something. The second is that they should have prepared. Both are understandable, and both are unnecessary, so let me describe exactly what happens.
The first five minutes
We introduce ourselves as people, not as roles. Where you are based, what your week looks like, why this conversation is happening now rather than six months ago or six months from now. I say a little about how I got here, because I think you should know who you are talking to.
This part is short, but it is not filler. Transitions are personal, and a conversation about one has to start on a human footing or the rest of it will not work.
The middle fifteen minutes
This is the heart of the call, and mostly I am listening.
I will ask where you are stuck. Not where you want to go, not yet, but where the ground is actually giving way. Then what you have already tried, because you have almost certainly tried things and I want to know what did not move.
Then the two questions that matter most. What would a good outcome look like for you, concretely, in a year? And what does it cost you, in energy, in confidence, in time, to stay where you are?
You will probably hear yourself say something you had not put into words before. That happens in most calls, and it is the reason the call exists.
The last ten minutes
Now, and only now, I tell you what I think.
If I believe I can help, I recommend one program and explain why that one and not the other two. I tell you what it includes, how the sessions work, and what it costs. I do not present a menu and wait for you to choose, because you came for a recommendation, not a catalogue.
If I do not think I am the right person, I say so, and where I can I suggest who might be.
Either way, we agree a date by which you will decide. Not on the call. Nobody should make a decision like this in the last two minutes of a video conversation.
What you do not need to do
You do not need to prepare a document. If you have a current CV or LinkedIn profile and want to share it, that can help me listen more precisely, but the conversation works without it.
You do not need to know what you want. Many people book the call precisely because they do not, and that is a perfectly good reason.
You do not need to decide anything on the day.
Why it is free
Because the fit matters more than the sale. If we work together, it will be for several months, in conversations that go quite deep. Both of us should want that, and thirty minutes is the honest way to find out.
Menschen, die das Erstgespräch buchen, tragen meist zwei Sorgen mit sich. Die erste ist, dass ihnen etwas verkauft werden soll. Die zweite ist, dass sie sich hätten vorbereiten müssen. Beides ist verständlich, und beides ist unnötig. Lassen Sie mich deshalb genau beschreiben, was passiert.
Die ersten fünf Minuten
Wir stellen uns als Menschen vor, nicht als Rollen. Wo Sie sich gerade befinden, wie Ihre Woche aussieht, warum dieses Gespräch jetzt stattfindet und nicht vor sechs Monaten oder in sechs Monaten. Ich erzähle ein wenig darüber, wie ich zu dieser Arbeit gekommen bin, denn ich finde, Sie sollten wissen, mit wem Sie sprechen.
Dieser Teil ist kurz, aber kein Füllwerk. Übergänge sind etwas sehr Persönliches, und ein Gespräch darüber muss auf einer menschlichen Ebene beginnen, sonst trägt der Rest nicht.
Die mittleren fünfzehn Minuten
Das ist der eigentliche Kern des Gesprächs, und meistens höre ich einfach zu.
Ich frage, wo Sie gerade feststecken. Noch nicht, wohin Sie wollen, sondern wo der Boden tatsächlich nachgibt. Danach, was Sie bereits versucht haben, denn mit ziemlicher Sicherheit haben Sie schon einiges probiert, und mich interessiert, was sich nicht bewegt hat.
Dann die zwei Fragen, auf die es wirklich ankommt. Wie würde ein gutes Ergebnis für Sie konkret aussehen, in einem Jahr? Und was kostet es Sie, an Energie, an Selbstvertrauen, an Zeit, dort zu bleiben, wo Sie gerade sind?
Wahrscheinlich hören Sie sich selbst etwas sagen, das Sie zuvor noch nicht in Worte gefasst hatten. Das passiert in den meisten Gesprächen, und genau deshalb gibt es dieses Gespräch.
Die letzten zehn Minuten
Jetzt, und erst jetzt, sage ich Ihnen, was ich denke.
Wenn ich glaube, helfen zu können, empfehle ich ein Programm und erkläre, warum genau dieses und nicht eines der beiden anderen. Ich erzähle Ihnen, was es umfasst, wie die Sitzungen ablaufen und was es kostet. Ich lege Ihnen keine Speisekarte vor, aus der Sie wählen sollen, denn Sie sind wegen einer Empfehlung hier, nicht wegen eines Katalogs.
Wenn ich glaube, nicht die richtige Person für Sie zu sein, sage ich das offen, und wo ich kann, schlage ich vor, an wen Sie sich stattdessen wenden könnten.
So oder so vereinbaren wir einen Termin, bis zu dem Sie sich entscheiden. Nicht im Gespräch selbst. Niemand sollte eine solche Entscheidung in den letzten zwei Minuten eines Videogesprächs treffen.
Was Sie nicht tun müssen
Sie müssen kein Dokument vorbereiten. Wenn Sie einen aktuellen Lebenslauf oder ein LinkedIn-Profil haben und diese teilen möchten, kann mir das helfen, noch genauer zuzuhören, aber das Gespräch funktioniert auch ohne.
Sie müssen nicht wissen, was Sie wollen. Viele Menschen buchen das Gespräch genau deshalb, weil sie es nicht wissen, und das ist ein völlig legitimer Grund.
Sie müssen an diesem Tag nichts entscheiden.
Warum es kostenlos ist
Weil die Passung wichtiger ist als der Abschluss. Wenn wir zusammenarbeiten, dann für mehrere Monate, in Gesprächen, die recht tief gehen. Das sollten wir beide wollen, und dreißig Minuten sind der ehrliche Weg, das herauszufinden.
Les personnes qui réservent l’appel découverte ont généralement deux craintes. La première, qu’on va leur vendre quelque chose. La seconde, qu’elles auraient dû s’y préparer. Les deux sont compréhensibles, et aucune n’est nécessaire. Laissez-moi vous décrire précisément ce qui se passe.
Les cinq premières minutes
Nous nous présentons en tant que personnes, pas en tant que fonctions. D’où vous parlez, à quoi ressemble votre semaine, pourquoi cette conversation a lieu maintenant plutôt que six mois plus tôt ou six mois plus tard. Je vous dis un mot de mon parcours, parce que je pense que vous devez savoir à qui vous parlez.
Ce moment est bref, mais ce n’est pas du remplissage. Une transition professionnelle est quelque chose de personnel, et une conversation à ce sujet doit commencer sur un terrain humain, sans quoi la suite ne fonctionnera pas.
Les quinze minutes suivantes
C’est le cœur de l’échange, et le plus souvent, j’écoute.
Je vous demande où vous êtes bloqué·e. Pas encore où vous voulez aller, mais où, concrètement, le terrain se dérobe sous vos pieds. Puis ce que vous avez déjà essayé, car vous avez presque certainement tenté certaines choses, et je veux savoir ce qui n’a pas fonctionné.
Viennent ensuite les deux questions les plus importantes. À quoi ressemblerait, concrètement, un bon résultat pour vous dans un an ? Et que vous coûte le fait de rester où vous êtes, en énergie, en confiance, en temps ?
Il est probable que vous vous entendiez dire quelque chose que vous n’aviez jamais formulé jusque-là. C’est le cas dans la plupart des échanges, et c’est précisément la raison d’être de cet appel.
Les dix dernières minutes
C’est maintenant, et seulement maintenant, que je vous donne mon avis.
Si je pense pouvoir vous aider, je recommande un programme précis et vous explique pourquoi celui-là plutôt que les deux autres. Je vous décris son contenu, le déroulement des séances, et son coût. Je ne vous présente pas un menu en attendant que vous choisissiez, car vous êtes venu·e chercher une recommandation, pas un catalogue.
Si je pense ne pas être la bonne personne pour vous accompagner, je vous le dis, et, dans la mesure du possible, je vous oriente vers quelqu’un d’autre.
Dans tous les cas, nous convenons d’une date à laquelle vous prendrez votre décision. Pas pendant l’appel. Personne ne devrait décider d’une chose pareille dans les deux dernières minutes d’une conversation en visioconférence.
Ce que vous n’avez pas besoin de faire
Vous n’avez pas besoin de préparer de document. Si vous avez un CV à jour ou un profil LinkedIn et souhaitez le partager, cela peut m’aider à mieux vous écouter, mais la conversation fonctionne très bien sans cela.
Vous n’avez pas besoin de savoir ce que vous voulez. Beaucoup de personnes réservent cet appel précisément parce qu’elles l’ignorent, et c’est une excellente raison de le faire.
Vous n’avez rien à décider ce jour-là.
Pourquoi cet appel est gratuit
Parce que la qualité de la rencontre compte plus que la vente. Si nous travaillons ensemble, ce sera pendant plusieurs mois, à travers des conversations qui iront assez loin. Nous devons, l’un comme l’autre, en avoir vraiment envie, et trente minutes constituent le moyen le plus honnête de le savoir.
Quienes reservan la llamada de presentación suelen tener dos preocupaciones. La primera es que intentemos venderles algo. La segunda es que deberían haberse preparado de antemano. Ambas son comprensibles, y ambas son innecesarias, así que permítame explicarle exactamente qué sucede.
Los primeros cinco minutos
Nos presentamos como personas, no como roles. Dónde se encuentra usted, cómo es su semana, por qué esta conversación tiene lugar ahora y no seis meses antes o seis meses después. Yo cuento un poco cómo llegué hasta aquí, porque creo que usted debe saber con quién está hablando.
Esta parte es breve, pero no es un simple trámite. Las transiciones son algo personal, y una conversación sobre ellas tiene que empezar en un terreno humano, o el resto no funcionará.
Los quince minutos centrales
Aquí está el corazón de la llamada, y en su mayor parte, yo escucho.
Le preguntaré dónde se siente atascado. Todavía no hacia dónde quiere ir, sino dónde el terreno realmente está cediendo bajo sus pies. Después, qué ha intentado ya, porque casi con toda seguridad ha probado cosas, y quiero saber qué no funcionó.
Luego, las dos preguntas que más importan. ¿Cómo sería un buen resultado para usted, en términos concretos, dentro de un año? ¿Y qué le cuesta, en energía, en confianza, en tiempo, quedarse donde está?
Es probable que se escuche a sí mismo decir algo que antes no había puesto en palabras. Eso ocurre en la mayoría de las llamadas, y es precisamente la razón de ser de esta conversación.
Los últimos diez minutos
Ahora, y solo ahora, le digo lo que pienso.
Si creo que puedo ayudarle, le recomiendo un programa y le explico por qué ese y no los otros dos. Le cuento qué incluye, cómo funcionan las sesiones y cuál es el coste. No le presento un menú para que elija, porque usted vino buscando una recomendación, no un catálogo.
Si considero que no soy la persona adecuada, se lo digo, y cuando puedo, le sugiero a quién podría acudir.
En cualquiera de los dos casos, acordamos una fecha límite para que usted decida. No durante la llamada. Nadie debería tomar una decisión así en los últimos dos minutos de una videollamada.
Lo que no necesita hacer
No necesita preparar ningún documento. Si tiene un CV o un perfil de LinkedIn actualizado y quiere compartirlo, puede ayudarme a escuchar con más precisión, pero la conversación funciona perfectamente sin ello.
No necesita saber qué es lo que quiere. Muchas personas reservan la llamada precisamente porque no lo saben, y esa es una razón perfectamente válida.
No necesita decidir nada ese mismo día.
Por qué es gratuita
Porque encajar bien importa más que cerrar una venta. Si trabajamos juntos, será durante varios meses, en conversaciones que profundizan bastante. Los dos deberíamos querer eso, y treinta minutos son la forma honesta de averiguarlo.
Chi prenota la chiamata conoscitiva ha in genere due timori. Il primo è che le venga proposto di acquistare qualcosa. Il secondo è di dover arrivare preparato. Sono entrambi comprensibili, e allo stesso tempo entrambi superflui: le spiego dunque esattamente cosa succede.
I primi cinque minuti
Ci presentiamo come persone, non come ruoli. Dove Lei si trova, come si svolge la Sua settimana, perché questa conversazione avviene ora e non sei mesi fa, o tra sei mesi. Racconto brevemente come sono arrivata a fare questo lavoro, perché penso sia giusto che Lei sappia con chi sta parlando.
Questa parte è breve, ma non è un semplice preambolo. Le transizioni sono personali, e una conversazione su una transizione deve partire da un terreno umano, altrimenti il resto non funziona.
I quindici minuti centrali
Questo è il cuore della chiamata, e per la maggior parte del tempo ascolto.
Le chiederò dove si sente bloccato. Non dove vuole arrivare, non ancora, ma dove il terreno sta davvero cedendo. Poi cosa ha già provato, perché quasi certamente ha già tentato qualcosa, e voglio capire cosa non ha funzionato.
Poi arrivano le due domande più importanti. Come sarebbe, concretamente, un buon risultato tra un anno? E cosa Le costa, in energia, in fiducia, in tempo, restare dove si trova ora?
Probabilmente si sentirà dire qualcosa che non aveva ancora messo in parole. Succede nella maggior parte delle chiamate, ed è proprio per questo che la chiamata esiste.
Gli ultimi dieci minuti
Solo ora, e non prima, Le dico cosa penso.
Se ritengo di poterLa aiutare, Le consiglio un programma specifico e Le spiego perché quello e non gli altri due. Le dico cosa include, come funzionano le sessioni e quanto costa. Non presento un menu lasciando a Lei la scelta, perché è venuto in cerca di una raccomandazione, non di un catalogo.
Se ritengo di non essere la persona giusta, glielo dico apertamente, e dove posso Le suggerisco a chi rivolgersi.
In entrambi i casi, concordiamo insieme una data entro cui prenderà la Sua decisione. Non durante la chiamata stessa. Nessuno dovrebbe decidere una cosa del genere negli ultimi due minuti di una videochiamata.
Cosa non deve fare
Non deve preparare alcun documento. Se ha un CV aggiornato o un profilo LinkedIn e desidera condividerlo, può aiutarmi ad ascoltarLa con maggiore precisione, ma la conversazione funziona anche senza.
Non deve sapere già cosa vuole. Molte persone prenotano la chiamata proprio perché non lo sanno, ed è una ragione più che valida.
Non deve decidere nulla il giorno stesso.
Perché è gratuita
Perché la compatibilità conta più della vendita. Se lavoreremo insieme, sarà per diversi mesi, in conversazioni piuttosto profonde. Entrambi dobbiamo desiderarlo davvero, e trenta minuti sono il modo più onesto per scoprirlo.
Homoj rezervas la enkondukan vokon kun du zorgoj. La unua estas, ke oni provos vendi al ili ion. La dua estas, ke ili devus esti preparintaj sin. Ambaŭ estas kompreneblaj, kaj ambaŭ estas nenecesaj, do mi priskribu ekzakte kio okazas.
La unuaj kvin minutoj
Ni prezentas nin kiel homoj, ne kiel roloj. Kie vi loĝas, kia estas via semajno, kial ĉi tiu konversacio okazas nun kaj ne antaŭ ses monatoj aŭ post ses monatoj. Mi diras iom pri kiel mi alvenis ĉi tien, ĉar mi opinias, ke vi devus scii kun kiu vi parolas.
Ĉi tiu parto estas mallonga, sed ĝi ne estas plenigaĵo. Transiroj estas personaj, kaj konversacio pri unu el ili devas komenciĝi sur homa bazo, alie la resto ne funkcios.
La mezaj dekkvin minutoj
Ĉi tio estas la kerno de la voko, kaj plejparte mi nur aŭskultas.
Mi demandos kie vi sentas vin blokita. Ne kien vi volas iri, ankoraŭ ne, sed kie la tero efektive cedas sub vi. Poste, kion vi jam provis, ĉar vi preskaŭ certe provis ion, kaj mi volas scii kio ne movis la aferon.
Poste la du plej gravaj demandoj. Kiel aspektus bona rezulto por vi, konkrete, post jaro? Kaj kiom kostas al vi, laŭ energio, memfido, tempo, resti kie vi nun estas?
Verŝajne vi aŭdos vin mem diri ion, kion vi antaŭe ne esprimis per vortoj. Tio okazas en la plimulto de la vokoj, kaj tio estas la kialo, pro kiu la voko ekzistas.
La lastaj dek minutoj
Nun, kaj nur nun, mi diras al vi kion mi pensas.
Se mi kredas, ke mi povas helpi, mi rekomendas unu programon kaj klarigas kial ĝin kaj ne la aliajn du. Mi diras al vi kion ĝi enhavas, kiel funkcias la seancoj, kaj kiom ĝi kostas. Mi ne prezentas menuon kaj atendas, ke vi elektu, ĉar vi venis por rekomendo, ne por katalogo.
Se mi ne kredas, ke mi estas la ĝusta persono, mi diras tion malkaŝe, kaj kiam eble, mi sugestas kiu povus esti.
Ambaŭokaze, ni interkonsentas pri dato antaŭ kiu vi decidos. Ne dum la voko mem. Neniu devus preni tian decidon dum la lastaj du minutoj de video-konversacio.
Kion vi ne bezonas fari
Vi ne bezonas prepari dokumenton. Se vi havas aktualan CV-on aŭ LinkedIn-profilon kaj volas kunhavigi ĝin, tio povas helpi min aŭskulti pli precize, sed la konversacio funkcias ankaŭ sen tio.
Vi ne bezonas scii kion vi volas. Multaj homoj rezervas la vokon ĝuste ĉar ili ne scias, kaj tio estas tute valida kialo.
Vi ne bezonas decidi ion ajn dum tiu tago.
Kial ĝi estas senpaga
Ĉar la konvenĝo gravas pli ol la vendo. Se ni laboros kune, tio daŭros plurajn monatojn, en konversacioj kiuj iras sufiĉe profunden. Ni ambaŭ devus deziri tion, kaj tridek minutoj estas la honesta maniero por ekscii ĉu tio validas.
Continue reading
Rebuilding a professional network in Germany and the EU after years abroad
Returning after a long international posting means a network that has aged. Here is how to rebuild it without sending a single cold message.
Read the pieceAn interdisciplinary career is not a detour
Claudia Bülbül on why a path through several disciplines and countries looks messy on paper and is, in practice, exactly what a transition needs.
Read the pieceAfter the mandate ends: five questions before your next role
For development and cooperation professionals whose programme has closed. Five questions to answer before applying anywhere, and one to stop asking.
Read the piece